Selecteer een pagina

Gistermorgen kwam de chirurg, dr. Veenhof, aangeven dat via de standaard onderzoeken geen rare dingen te zien zijn. Ze vermoeden dat het probleem in het gedeelte van de buik zit dat niet zichtbaar is geweest tot nu toe, aangezien de anatomie bij een Roux-en-Y verbinding verschilt van een normale situatie.

In dit soort gevallen moet je Out of the Box denken volgens de chirurg en moet er gezocht worden naar nieuwe manieren van beeldvorming.

De radioloog gaat vandaag met een team samenzitten om te bedenken hoe dit probleem in kaart kan worden gebracht, zodat er een mogelijke oplossing kan worden bedacht. Of er iets aan gedaan kan worden is nog niet zeker.

Ondertussen blijft Lisette erg misselijk, heeft veel pijn en voelt zich ook heel ziek. Sinds gisteren is het helemaal niet meer mogelijk om nog een klein beetje te eten of te drinken. Ik denk dan waar is het trompettergeschal van de cavalerie?

De verpleegkundig specialist heeft een pijndokter geïnformeerd over de situatie en zij heeft Lisette vandaag een bezoek gebracht. Er gaat zoals eerder gestart worden met Dexamethason. Daarnaast komt er een escape (Oramorph) om eventuele doorbraakpijn te bestrijden. We gaven weer aan dat we hier onze vraagtekens over hadden, omdat we intussen weten dat opiaten bij Lisette voor hevige misselijkheid zorgen. Lisette vindt alles prima, als ze er maar niet misselijk of suf van wordt.

Terwijl ik Yasmin, die ik op dat moment op bezoek was geweest, naar huis bracht en terugreed, kreeg ik meerdere appjes. Kom…. kom…. verder niets. Ik zei dat ik toch onderweg was, maar ik kreeg geen antwoord meer. Toevallig was ik al onder in de hal van het ziekenhuis en dus snel bij Lisette. Toen ik de kamer opkwam zag ik Lisette liggen, bibberend, een soort van spasmes vertonend. Nauwelijks  aanspreekbaar zei ze huilend tegen me: “Ze hebben me dat opiaat gegeven en ik ben nu nog misselijker en heb nog steeds pijn.” Ik kon het niet aanzien hoe Lisette erbij lag. Ik keek naar Lisette en zei: “Ik zie maar één oplossing meisje, ik trek nu alles uit en breng je terug naar Heerlen.”

Terwijl Lisette alweer aan het overgeven was sprak ik furieus de verpleegster aan hoe dit in godsnaam mogelijk was. Ik vroeg haar of ik het misschien met een groot krijt op de deur moest schrijven: “Ze kan niet tegen opiaten!” De verpleging is gelijk gestopt met de toediening en er volgde een gesprek. De verpleegster zei dat de arts toch de Oxicodon (gebaseerd op Opiaat) drank voorstelde, waarop ik zei dat ze die maar eens zelf moest proberen om te kijken hoe ze zich dan zou voelen. Daarna is de arts zelf gekomen en heeft ze aangegeven om te proberen met een halve dosis. Dit wilde Lisette wel proberen, maar dan eerst de Dexamethason. Ook nu werd ze weer een tandje misselijker, maar de pijn werd wel wat draaglijker.

Een dag later kwam weer een nieuwe pijnarts, tezamen met de verpleegkundig specialist, om het pijnbeleid volledig te herzien. Terug naar het oude werkbare regime, dat was het motto. De pleister, in plaats van de Dexamethason een lage dosering Lorazepam en de darmstimulatie via Primperan. De verpleegkundig specialist is geen fan van de Dexa omdat dit een paardemiddel is. We zullen zien of deze aanpak werkt. Ofschoon mijn frustratie doorklinkt, mag het duidelijk zijn dat iedereen zijn best doet om Lisette van haar klachten af te helpen, door de complexiteit wil het alleen niet echt vlotten. Zoals de verpleegkundig specialist al aangaf is het lichaam van Lisette uiterst gevoelig en snel in een tegenreactie.

Dan was er ook een familiegesprek. Hier kwam niet veel nieuws aan bod, behalve dat de radiologen toch nog eens wilden kijken,  via een CT-scan in combinatie met een opspuitfoto, of zo misschien inzichtelijk gemaakt kan worden waarom de gal niet goed doorloopt.

In ieder geval gaan we donderdag, Hemelvaartsdag, naar huis. Nu wel met een lijn meer dan dat we kwamen. Omdat de gal nog niet volledig doorloopt moet Lisette gebruik maken van een drainzak, waarin de gal wordt opgevangen. Dagelijks moet dan 200 ml teruggegeven worden aan de dunne darm via de sonde.

Wordt vervolgd..

 

Share This