Selecteer een pagina

img_7981Het afgelopen weekend was niet fijn. Vrijdagnacht, na de gastroscopie, werd ik weer erg misselijk doordat mijn maag overstuur was. Ik kon niets meer binnenhouden. Daardoor ben ik in een korte tijd veel afgevallen waardoor mijn energiepijl tot het dieptepunt was gedaald.

Vanochtend rond 9 uur heb ik me volgens afspraak toch gemeld op afdeling 53 oost in Sittard. Allereerst kreeg ik een intakegesprek met de teamleider over de chemokuur en de eventueel te verwachten bijwerkingen. Gaandeweg het gesprek was al snel duidelijk dat er eerst contact opgenomen moest worden met dr. Warmerdam of het wel verstandig zou zijn de kuur vandaag op te starten.

Na het gesprek werd ik naar mijn kamer gebracht, werd er alvast een infuus in mijn linker onderarm geplaatst en bloed geprikt om eventuele tekorten uit te sluiten. Gelukkig had ik die niet. Ook kreeg ik via het infuus 1 liter vocht met zouten toegediend. De teamleider berichtte al snel dat dr. Warmerdam besloten had de kuur toch per direct op te starten om geen tijd meer te verliezen.

Ik was behoorlijk zenuwachtig over wat me te wachten stond, omdat ik in tegenstelling tot de normale poliklinische behandeling bij deze kuur, nu voor alle zekerheid toch wordt opgenomen. Ik kon dus vanuit mijn bed direct naar het dagcentrum oncologie, wat schuin tegenover mijn kamer ligt. Bij het binnenlopen van het dagcentrum werd ik voor het eerst echt geconfronteerd met de ziekte kanker. Er waren ongeveer 10 stoelen bezet met mensen waarvan de gemiddelde leeftijd heel wat hoger lag dan die van mij. De moed zakte me in de schoenen en het liefst zou ik terug willen rennen, maar er was geen weg meer terug. Omdat het op deze maandagochtend zo druk was had de teamleider al snel in de gaten dat ik mij niet op mijn gemak voelde en stelde voor terug te gaan naar mijn kamer om daar de kuur op te starten.

Na alle voorbereidende handelingen was het om 13 uur zover. De Oxaliplatine en het Folinezuur werden gelijktijdig in het infuus geplaatst. Dit dient circa twee uur te lopen, maar na een half uur kreeg ik jeuk aan mijn keel en lippen en begon ik vanuit mijn tenen te niezen wat erg lachwekkend overkwam :). Uiteindelijk heeft Rob de verpleging erbij gehaald en is de chemokuur direct stopgezet, omdat dit een voorbode van een allergische reactie kan zijn op een van de stoffen. Vervolgens kwam de verpleger specialist kijken en stelde voor om een uurtje later toch weer op te starten, maar dan op de het dagcentrum. Ook de teamleider vond dit een beter idee, omdat ik dan onder direct toezicht sta van de oncologie verpleging.

Eenmaal opnieuw opgestart fietste ik zonder problemen door het eerste gedeelte van de kuur. Ik had me zo’n zorgen gemaakt over dit agressieve spul, maar het bleek achteraf reuze mee te vallen. Even afkloppen graag! Op het dagcentrum werd ik verrast door mijn drie schatten van P&O collega”s die mij nog heel even een hart of beter gezegd een beschermengel (zie foto) onder de riem kwamen steken. Trouwens, iedereen die op zijn/haar manier aan mij denkt en mij steunt met allerlei lieve berichten, kaarsjes, kadootjes, wensballonnen, kaarten, bloemen, enz., ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Zoveel dank!! Nooit gedacht dat ik omringd ben door zoveel lieve mensen. Super gewoon!!

Maar goed, rond 17 uur zat het eerste gedeelte van de kuur erop en kon ik weer terug naar mijn kamer. Nu moet ik nog 46 uur het stofje Fluorouracil toegediend krijgen. Dit gaat via een pompje, een klein kastje dat ik gemakkelijk met me mee kan dragen. Laten we hopen dat ik ook nu geen bijwerkingen ga ondervinden en dat ik woensdagmiddag zonder complicaties naar huis kan. Tot zover de eerste dag.

Liefs, Lisette

Share This