Selecteer een pagina

Het was vandaag vrijdag 4 augustus, 104 weken, twee echte jaren  geleden, sinds Lisette gedwongen werd afscheid van ons allemaal te nemen. Maar het is  ook  28 jaar geleden dat we “ja” tegen elkaar zeiden. Vrijdag 5 juli 1991, een bloedhete dag was het. Lisette had alles tot in de puntjes geregeld. Alles moest en zou via haar draaiboek verlopen, en dat deed het ook. Ook vandaag is het vrijdag. Zou dit voorteken of een kantelpunt kunnen zijn waarin het weer wat beter met ons gaat en het missen van Lisette in alle opzichten wat vermindert? Ik merk er weinig van. Nog steeds bivakkeert ze dagelijks in mijn hoofd en vraag ik me af wat we anders hadden moeten doen. Steeds denk ik misschien moeten we eens dit of dat proberen. Dan denk ik, er moet toch iets zijn om haar beter te krijgen, terwijl ik weg droom en de eindigheid vergeet.

Gelukkig hebben we samen een lieve dochter, die mij het geborgen gevoel geeft, alsof Lisette in de buurt is. Het is echt zo moeder, zo dochter 😉 Daarnaast vindt zij het fijn bij mij te zijn, omdat dat toch een beetje aan ons gezinsgevoel doet terugdenken. Ik verheug me iedere keer als zij tijd kan maken. Het herinnert mij aan het gevoel dat ik had als ik Lisette een paar dagen niet had gezien. Ik moest er dan altijd alles aan doen om maar weer in haar buurt te zijn.

Het is vandaag ook een bijzondere dag, omdat ik Lisette heb beloofd tot vandaag geen relatie aan te gaan uit respect voor haar. Dat zei ze me wat lachend, dat zou ze wel fijn vinden. Ze dacht dat ik snel een nieuwe vriendin zou hebben, omdat ik in haar ogen niet alleen kon zijn. Gelijk zag je haar nadenken en de uitspraak weer terugtrekken. Ze besefte zich dat je dat niet kunt sturen en wilde mij niet mijn geluk ontnemen. Ik zag het aan haar en trooste haar door haar uit te leggen dat ik haar echt niet ging inruilen, ook als ze er niet meer zou zijn. Nu Lisette, als je het op de één of andere manier mee kunt krijgen, ik heb me aan de afspraak gehouden! 

 

Ze zeggen dat 2 jaar een kantelpunt is, maar ook naar Jan kijkende, er is geen kantelpunt. Sommigen zijn snel weer met een andere relatie bezig, vaak om de troost bij iemand anders te zoeken. Bij anderen duurt dat gemiddeld 2 jaar, maar vaak ook langer. Ik zag een tv-uitzending, waarbij een man een bosje bloemen kocht.  De presentator vroeg voor wie is dat bosje? De man antwoordde voor mijn vrouw. Oh, zei de presentator, dan zal ze wel blij zijn. Dat weet ik niet zei de man, ik hoop het, ze is zes jaar geleden overleden..

 

 

Getting out’s always tougher than getting in … Hotel Artemis

 

Share This