Selecteer een pagina

Vandaag, donderdag 8 december 2016, heb ik mijn mobiele kastje met de laatste druppel chemo in Sittard ingeleverd. Ik kan niet uitleggen wat dit met me deed. Opgelucht en blij dat ik voor dit jaar even verlost ben van dit alles.

De kanker heeft inmiddels al zoveel van mij afgenomen, waaronder nu ook mijn steeds dunner haar op mijn bolletje. Ik twijfel op dit moment of ik het toch maar moet gaan korter knippen, en dan bedoel ik héél kort. Het is iedere dag een gevecht om mijn haren in de plooi te krijgen en dat is echt niet fijn. Of toch nog even wachten? Ook mijn vrijheid, conditie en een fit lichaam heeft de kanker mij afgenomen, maar een paar dingen gaat hem niet lukken en dat is mijn lach, mijn humor, mijn vechtlust en vertrouwen in een langer leven afnemen!

Tijdens de bijna 4 uur lange zit op het dagcentrum afgelopen dinsdag kwam Pascal mij weer een hele tijd vergezellen. Ze gaf mij al eerder de indruk dat ze niet zou komen (grapjas) maar na 16 jaar samenwerken ken ik haar wel goed genoeg dat ze niet zo goed kan liegen haha. Ze nam ook een hele grote uhh lange verrassing mee hihi. Een hele lieve collega van de buitendienst die niet zo heel vaak op kantoor in Landgraaf is maar wel de moeite heeft genomen om mij te bezoeken en dat deed mij heel erg goed. Hij had twee mooie bloempotjes met hyacinten meegebracht, maar deze had mijn niet nader te noemen collega-vriendinnetje in de parkeergarage in Sittard uit haar handen laten vallen en de betonnen potjes lagen daardoor in gruzelementen ? Het was echt hilarisch bij binnenkomst en overhandiging. Ook de verpleging lag in een deuk. Maar we zullen maar zeggen dat deze scherven geluk gaan brengen. Inmiddels heb ik 2 nieuwe, prachtige hele potjes gekregen. Zelf had ik ’s ochtends vroeg al bij de bakker een overheerlijke vlaai besteld en meegenomen om te vieren dat ik voorlopig mijn laatste chemo had en dat viel goed in de smaak. Ook de verpleging van de unit waar ik zat was erg content. De uren vliegen dan gelukkig weer voorbij. Nadat mijn collega’s weer weg zijn gegaan hebben Rob en ik nog wat praatjes met de andere lotgenoten gemaakt. Deze keer alleen maar een in- en uitgaan van 70+ mensjes, maar dat liet de pret verder niet drukken. We zitten tenslotte allemaal in hetzelfde schuitje.

Zo, nu is iedereen weer een beetje op de hoogte en ga ik mij voorbereiden op mijn laatste wedstrijd tegen de vervelende bijwerkingen maar ik kijk nu al uit naar mijn 6-0 en daarmee ook de goede dagen..

Lieve lezers, volgende week, ik denk dat ik dinsdag of woensdag a.s. met een nieuwe update kom met hopelijk goed nieuws.

Tip: Velen zijn jullie al voorgegaan, maar wil jij ook op de hoogte blijven wanneer ik een nieuw bericht plaats dan kun je je hiervoor aanmelden onderaan de reacties. Je krijgt dan automatisch een e-mail en uiteraard verder geen andere vervelende spam-mails.

Share This