Selecteer een pagina

Gelukkig ben ik alweer gearriveerd op mijn 5e dag van de 4e chemoweek. Helaas begonnen de vervelende bijwerkingen, waaronder de vreselijke misselijkheid, deze keer nog eerder en wel op donderdagochtend. Diezelfde dag kon in in Sittard het kastje laten afkoppelen en heb ook meteen aan de verpleging doorgegeven dat ik me al zo snel beroerd voelde, en ook weer anders dan de vorige keren. Ik heb gewoon de pech dat ik 9 van de 10 bijwerkingen telkens heb. De chemische troep doet z’n werk maar pakt ook de gezonde sneldelende cellen aan en dat moet zoveel mogelijk onderdrukt worden. Gelukkig denken deze lieve mensen altijd met je mee en willen dat je zo goed mogelijk door de chemoweek komt. Dr. Warmerdam had er al voor gezorgd dat ik er weer een extra anti-misselijkheidspilletje bijkreeg, Zofran (Ondansetron), die ik in de eerste kuren ook al had. Maar het helpt echt niet bij mij. Vandaar dat de verpleging meteen gebeld heeft met Paul, de verpleegkundige specialist op het dagcentrum, en hem heeft gevraagd om Zofran te vervangen in Kytril (Granisetron). Ik kan nog niet beoordelen of het echt helpt maar ik werd vanochtend al iets minder beroerd wakker..

Ik wil nog niet te vroeg juichen, want de dag is nog lang niet om. De energie die uit mij gezogen wordt, daar kun je niet veel aan veranderen, dat zal begin volgende week heel langzaam weer terugkomen. Gelukkig hoef ik, als het niet nodig is, in mijn huis geen trappen te lopen want de trap ziet er voor mij uit als de trappen van Snowworld Landgraaf, een berg waar ik tegenop zie. Toch heb ik mij voorgenomen om op mijn betere dagen weer actiever te worden. Ik zal wel moeten. Ik zal én moet fysiek sterk zijn als ik de operatie goed wil doorstaan en na de operatie ook snel wil herstellen. Op 22 december a.s. staan diverse afspraken bij AVL gepland, waaronder met een fysiotherapeut/ergotherapeut. Hij/zij zal mij hier ook verder in begeleiden. 

Maarimag0032 nu wil ik jullie allemaal toch weer een keer bedanken want zonder jullie zou ik deze reis, zoals ik deze nu maak, nooit kunnen doen. Iedereen die naast mij staat en op mijn pad met mij meelopen; familie, vrienden, collega’s, kennissen en zelfs mensen die ik niet persoonlijk ken, jullie zijn geweldig! Ik ben zo blij met jullie steun. Ook al moet ik het zelf doen, zonder jullie zou het nog zwaarder zijn. Het voelt alsof jullie mij optillen met al jullie liefde.

In deze 2 maanden heb ik, naast de vele bloemen, kaarten, berichten, kadootjes, ook veel geluksbrengers gekregen en langzaam maar zeker begin ik erin te geloven dat er misschien toch wonderen bestaan. Ik besef mij dagelijks dat ik niet ver vooruit kan kijken, mijn leven staat nu op z’n kop en op dit moment balanceer ik op een zijde draad met de hoop dat er voor mij nog een mooie toekomst is weggelegd samen met mijn liefjes om mij heen.

Tijd om jullie eens in het zonnetje te zetten in deze herfstige tijd… Veel liefs

1466133_293131417531035_5179160385662561347_n

.

Share This