Selecteer een pagina

Vanmorgen, rond 8 uur, kwam één van de operateurs al kijken hoe het met Lisette was gesteld, maar ze sliep nog. Ik was er zelf ook vroeg, maar had hem gemist. Op het moment dat ik binnenkwam was Lisette net gewassen op bed; onder de douche gaan kost nu te veel moeite. Even later kwam de zaalarts en hij vertelde dat de ontstekingswaarden flink gezakt waren, van 448 naar 276. Ook de witte bloedlichaampjes waren terug gezakt van 18 naar 16. Verder vertelde hij dat het vocht, uit de buik, mooi helder was en dat ze dat liever zien dan dat er infusievloeistof, van het eten, bij zou zitten, dit zou namelijk duiden op een naadlekkage. Het beleid, dat de artsen gisteren hebben ingezet, heeft  kennelijk effect. Met dit bericht vertrok de arts en gaf aan dat hij niet ontevreden was en dat ze hopen dat de waarden blijven zakken.

Even later kwam hij weer om de hoek om wel nog even te vertellen dat de HB-waarde (ijzer) een tekort vertoonde. Daarom is besloten om bloed bij te zetten. Dit is de eerste bloedtransfusie, die Lisette meemaakt in haar leven. Om één en ander veilig te laten plaatsvinden is er kruisbloed afgenomen. Met deze monsters wordt in het lab getest of er een match te maken is met een donor. Je kunt wel dezelfde bloedgroep hebben, maar dat wil nog niet zeggen dat je dat ook kunt mengen. Om klontering van rode bloedlichaampjes tegen te gaan, wordt eerst getest of het bloed elkaar verdraagt. Lisette heeft vandaag twee bloedzakken ontvangen van ieder 280 ml. Daarmee gaat ze zich hopelijk ook weer wat minder moe voelen. Toen ze tijdens haar hardlopen een HB-waarde van 7 had, was ze al verzwakt. Nu dus, bij een waarde van 4,5, al helemaal.

Later in de middag kwam de tweede operateur even langs, ook zij bekeek de situatie. Dit is omdat Lisette strikt gevolgd wordt in verband met de studie. Zij hoopte dat er spoedig herstel zou komen na de interventie van gisteren. Lisette gaf nog aan dat ze, ondanks de drain, voelt alsof de buik steeds meer op spanning komt. De arts vertelde dat er ook een hoop lucht in de darmen zit en dat er natuurlijk heel veel ingepompt wordt de hele dag. Belangrijk is dan ook het bewegen. Dat hebben we vandaag weer gedaan. We hebben gewandeld en op de fiets gezeten, ook even in de pantry gezeten, maar de buik zit behoorlijk in de weg. Het is belangrijk dat ze geneest van de operatie, omdat ze voor eventuele vervolgbehandelingen weer fit moet zijn. Aan zorg en aandacht komt ze niet tekort, ze zijn elk half uur met haar bezig. Toch moet het ook niet te lang meer duren, na twee weken beginnen de muren aardig op haar af te komen.

 

 

 

Share This