Selecteer een pagina

Bergopwaarts

Vorige week rond deze tijd zaten we nog in zak en as maar nu kan ik vol vertrouwen vertellen dat het de goede kant op gaat met Lucienne. Ze voelt zich goed maar moet uiteraard nog flink aansterken de komende tijd. Haar lichaam is bezig met het herstellen van alle bijwerkingen en dat kost heel veel energie. Neem bijv. haar handen. Deze vertonen donkerbruine randen en zijn ontzettend droog. De huid barst open en de vellen vallen er zo’n beetje van af. Ik neem aan dat de nieuwe huid zich aan het vormen is en dat zal een goed teken zijn. Vanmiddag hebben ze het eerste infuus afgekoppeld. Nog vier te gaan. Dagelijks krijgt ze zouten en mineralen, antibiotica, paracetamol en de voeding via de externe lijn in de lies. Daarnaast wordt er calcichew/vitamine D en sulfaat ingespoten via de maagsonde. Ze hoeft dus zelf niets meer te doen. Volledig geautomatiseerd ?

Ze probeert af en toe iets kleins te eten maar niks heeft smaak. Dit komt ook wel weer terug ofschoon dat even duurt. Haar ogen hadden het vorige week ook zwaar te verduren. De oogarts is vrijdag komen kijken en  heeft haar een goede oogcrème voorgeschreven. Ik vond het vandaag al stukken beter uitzien. De 2 catheters heeft ze nog. Morgen wordt bekeken of 1 catheter eruit mag zodat ze zelf weer naar het toilet kan. Dagelijks wordt het bloed nagekeken en dat gaat ook de goede kant op. Al met al mogen we niet ontevreden zijn en knapt Luce met een redelijk tempo op.

“Ain’t no mountain high enough.”