Selecteer een pagina

Acute opname

imageIn een paar dagen tijd is er weer veel gebeurd. De bijwerkingen van de eerste kuur zijn niet mild en zorgen ervoor dat Luce zich steeds minder lekker en fit voelt. De eetlust neemt behoorlijk af en de moeheid zorgt ervoor dat ze nog amper een trap kan oplopen.
Gisterochtend is Jan met haar naar de eerste hulp gegaan omdat Luce pijn tussen de schouderbladen heeft. Dit resulteerde in een hele lange dag van wachten, (bloed)onderzoeken, scan, weer wachten etc.
Pas ’s avonds laat de bevestiging waar deze klachten vandaan komen. Een aantal kleine longembolieën! Hoe komt ze daar nu weer aan vraag je je dan af? Ik kan daar helaas geen antwoord op geven maar het kan zijn dat het met de maagtumor te maken heeft.
Eerste Hulp heeft haar om die reden weer opgenomen in het ziekenhuis en haar medicijnen en een trombose spuit gegeven. Voor alle zekerheid hebben ze haar ook aangesloten op een kastje wat haar hart en beademing 24/7 controleert.
Wanneer en naar welke afdeling ze gaat is nu nog niet bekend. Voorlopig ligt ze nog even aan bed gekluisterd op de afdeling Acute Opname.

Omdat ze sinds een aantal dagen nog maar heel weinig kan eten en drinken en de kans op uitdroging en ondervoeding op de loer ligt zal vandaag een neus-/maagsonde ingebracht worden. Op deze manier krijgt ze toch alle voedingsstoffen binnen omdat een goede voedingstoestand nodig is om in goede conditie te blijven.

“Some days there won’t be a song in your heart. Sing anyway!”

Dag 4

De vierde dag zit er weer bijna op en de nieuwe vriend van Luce, “meneer Chemo”, zo noemt ze hem, begint langzaam maar zeker toe te slaan. Hij probeert haar eetlust weg te nemen, haar smaakpapillen aan te tasten en haar misselijk maken is ook een van de favoriete bezigheden van dit heerschap. Toch geeft Luce niet toe en blijft ze haar dagelijkse dingen gewoon doen. Ze vecht tegen de misselijkheid en probeert zo goed mogelijk te eten en te drinken, wat best lastig is als niets meer lekker smaakt door de chemische troep.
Nu ze weer thuis is zie ik haar niet iedere dag maar we spreken elkaar wel een paar keer per dag via whatsapp. En ik kan jullie garanderen, ze heeft nog heel veel praatjes, humor en laat zich vooral niet kisten. Vanochtend vertelde ze me dat ze onder de zonnebank is gegaan voor het geval dat haar wenkbrauwhaartjes ook gaan uitvallen ze deze dan gemakkelijk kan natekenen op de witte streepjes.. OMG dat zijn haar woorden hè!
Gelukkig kan ze er nu nog om lachen al beseft ze heel goed dat er nog genoeg traantjes gaan vloeien als het eenmaal zo ver is.
Maar ze heeft me beloofd dat ze de strijd tegen haar vriend gaat winnen, want ze kan namelijk niet zo goed tegen haar verlies..

“Being strong is the only choice we have.”

Weer thuis

Nachtje in het ziekenhuis heeft zusterlief ook weer goed doorstaan. Ze heeft niet heel erg goed kunnen slapen, een beetje hoofdpijn maar voor de rest nog geen vervelende bijwerkingen. Laten we hopen dat dit zo blijft..

Ze voelt zich goed en dat blijkt maar weer.. want om nu thuis ziek op de bank te gaan liggen daar doet ze niet aan, ze is nl. alweer de hort op 💪

Ik wil wel nog even iedereen bedanken voor het meeleven. Alle berichten op facebook, reacties op deze blog, privé berichtjes, kaarten, bloemen etc., het doet Lucienne en ons allemaal heel erg goed. En ik ben blij dat ik iedereen via deze weg op de hoogte kan houden ❤

“Pardon my language… but, fuck you cancer!”

Start chemo

Vandaag is weer een ingrijpende dag. De start van de chemotherapie. Gisteren was het gesprek met een oncologieverpleegkundige die heeft uitgelegd welke bijwerkingen Luce kan verwachten en hoe ze hiermee om kan gaan, wat er aan te doen is en wanneer je hulp moet inroepen. Tenslotte is het de bedoeling dat je zo goed mogelijk door de kuur heen komt.
Jan heeft mij om 8.45 uur laten weten dat Luce de eerste tabletten heeft ingenomen en dat ze om 10.00 uur aan het infuus wordt gelegd. Ikzelf ben nu niet bij haar maar mijn gedachten zijn bij Luce en haar gezin. Want kanker heb je niet alleen, alle gevolgen en emoties treffen ook de naasten…

Om 13.30 uur ben ik bij Luce in het ziekenhuis zodat ik Jan even kan aflossen. Sinds vanochtend krijgt ze een infuus met magnesiumsulfaat. Deze vloeistof wordt voor iedere kuur preventief toegediend om eventuele nierproblemen te voorkomen. Om 14.55 uur is het zover en kan de daadwerkelijke chemokuur opgestart worden. Dit duurt uiteindelijk tot ca. 19.00 uur. Om 20.00 uur krijgt ze haar chemo tabletten die ze de komende 2 weken moet innemen.
Tot nu toe gaat het goed met haar. Ze heeft nog genoeg praatjes en zit volop te flauwekullen met de verpleging 😊

“Cancer may have started the fight, but my sister will finish it.”

Afspraak bij Dr. Stoot

Met een steen op de maag zitten we (Lucienne, Jan en ik) in de wachtruimte te wachten totdat de assistente ons om 11.30 uur naar binnen roept.
Dr. Stoot komt de spreekkamer binnen, stelt zich voor en meteen heb je zo’n goed gevoel van: YES.. wat een leuke vent uhm ik bedoel natuurlijk: YES.. mijn zus is in goede handen bij deze arts! Luce vindt dat we ons gevoel voor humor moeten blijven behouden en dat is toch fijn om te weten 🙂
Maar goed de arts legt ons heel duidelijk uit hoe de zaken ervoor staan. Komt er in het kort op neer dat de arts op basis van de scans en het buikonderzoek geen redenen ziet om niet te opereren. Wat een opluchting, we kunnen weer ademhalen!! De bedoeling is dat er eerst gestart wordt met 3 kuren chemotherapie. De chemo zal ervoor zorgen dat de maagtumor niet verder kan groeien. Deze behandeling houdt in: 1 dag in het ziekenhuis chemo via het infuus vervolgens 2 weken thuis chemo door middel van tabletten, 1 week herstellen, bloedonderzoek en dan wordt bekeken hoe Luce zich voelt, hoe de bloedwaarden zijn en dan kan de 2e chemokuur van start. Dit traject geldt dan ook weer voor de 3e kuur. Ca. 4 weken na de 3e kuur zal de operatie op de planning staan, vanaf vandaag over 12/13 weken. In eerste instantie denk je: “waarom dan pas??” Nou.. omdat je bij een maagtumor een grotere kans op genezing hebt als er eerst gestart wordt met chemo.
Vanmiddag heeft de oncoloog, Dr. Warmerdam, ons dit ook nog eens uitgelegd en meteen het behandeltraject in gang gezet.

Overmorgen heeft Luce al een intakegesprek met een verpleegkundige van de afdeling oncologie om het behandelplan in detail te bespreken, de bijwerkingen en alles wat hierbij komt kijken.
A.s vrijdag opname ziekenhuis voor de 1e chemokuur.

Het is nog een lange weg te gaan, maar de weg naar herstel is begonnen!

Mijn zus is een echte bikkel. Ook deze strijd gaat zij niet uit de weg!

“Hey cancer, you picked the wrong bitch”